Koreański w obrazkach

Preferowana modalność sensoryczna- inaczej "podstawowa reprezentacja zmysłowa" czyli cecha określająca dominujący u danej osoby rodzaj zmysłu. Wyróżnia się trzy podstawowe modalności sensoryczne: wzrokową, słuchową i kinestetyczną. Zakłada się, że 65% populacji stanowią wzrokowcy. To właśnie treści wizualne powodują wzrost zaangażowania u odbiorcy. Wzrok automatycznie skupia się na poziomie graficznym strony, pomijając komunikaty tekstowe. Co prawda nie potwierdzono doświadczalnie, że można skuteczniej uczyć się wykorzystując preferowane zmysły, ale coś jest na rzeczy. Ja sama określiłabym się wzrokowcem, łatwiej mi zapamiętać i nauczyć się nowych rzeczy gdy je widzę. Nie ma opcji żebym powtórzyła na przykład czyjś numer telefonu po jednokrotnym wysłuchaniu (a dla niektórych to nie jest żaden problem), ale jeżeli podczas słuchania tego numeru wyobrażam sobie obrazki kojarzące mi się z danymi cyframi to go zapamiętam.

Właśnie dlatego byłam bardzo ciekawa nowej książki do nauki koreańskiego wydanej przez Edgard - "Koreański w obrazkach. Słownik, rozmówki, gramatyka" bazującej na metodzie wizualnej (poziom A1-A2). Wszystkie pojęcia są tam objaśnione przy pomocy zdjęć i ilustracji.







Książka jest podzielona na 15 grup tematycznych, w każdym dziale poza słówkami są również ćwiczenia z gramatyki i pisowni.

Jak mi się podoba? Podręcznika używam od tygodnia i ma u mnie za zadanie głównie odświeżyć zardzewiały koreański. Jak na razie się sprawdza, rzeczywiście wyraz skojarzony z obrazkiem łatwiej mi się utrwala. Wszystko jest przejrzyste, stopniowy wzrost poziomu trudności zadań z gramatyki też jest przemyślany. Z tyłu znajduje się oczywiście słowniczek i klucz odpowiedzi.

Dział, który mi się nie podoba, to czas i liczby, rysunki są w nim dobrane trochę na siłę, bo podejrzewam, że twórcy nie wiedzieli jak co zobrazować, ale cyferki w formie ciasteczek moim zdaniem nie pomagają w ich zapamiętaniu.

Druga uwaga to kwestia latynizacji, ale jak już wielokrotnie podkreślałam i na blogu i na naszym facebook'u są to moje prywatne preferencje, po prostu uważam, że łatwiej i szybciej nauczyć się języka koreańskiego bez latynizacji i od samego początku mojej przygody z Koreą tak właśnie się go uczyłam. Zresztą w książce stosowana jest transkrypcja McCune’a-Reischauera (podobno najbardziej powszechna metoda latynizacji języka koreańskiego na świecie), ale w samej Korei Południowej od 2000 roku używa się latynizacji poprawionej (milenijna).

Mimo tych uwag uważam, że jest to książka dobra i szczerze ją polecam. Dla kogoś kto się dopiero zaczyna uczyć koreańskiego będzie na pewno świetnym początkiem. Jest przejrzysta, a proste komunikaty graficzne i duża czcionka ułatwiają korzystanie i szybciej przebijają się do naszej świadomości niż suche komunikaty tekstowe.

Jeżeli ktoś z Was ma już tę książkę to dajcie znać w komentarzach co sądzicie, a jeśli nie, to napiszcie czy Waszym zdaniem taka książka obrazkowa jest lepsza czy gorsza od zwykłego podręcznika?

Czytaj więcej »

Gościnny wpis od HanMunSi (한.문.시)

Dzisiaj zapraszamy na gościnny wpis Karoliny z bloga 한.문.시, która zgodziła się opowiedzieć nam trochę o literaturze koreańskiej oraz tajemniczych Kisaeng.

Jakże miło mi, że mogę podzielić się tematyką jaką kultywuję na łamach mojego bloga… na łamach innego bloga. Serdecznie dziękuję administratorkom My Oppa's Blog za propozycję opublikowania wpisu odnośnie literatury na ich wirtualnej przestrzeni blogowej.

Gościnny wpis chciałabym poświęcić tematyce, jak już wspomniałam, która dominuje na 한.문.시, czyli poezji koreańskiej autorstwa tajemniczych kobiet należących do zapomnianej grupy społecznej dawnej Korei. Artystki zwane „Kisaeng” czyli „mówiące kwiaty” przyczyniły się do jej rozwoju oraz ubarwienia. Skupię się na jednym z najważniejszych gatunków literackich, którym parały się i dzięki któremu odzyskiwały wolność… czyli sjio.

Czym jest sijo?

Innymi słowy - „pieśni pór roku”, czyli poematy wywodzące się z wczesnych czterowierszy powstałych w Chinach. Sijo, również znane jako Tanga, może przypominać swoim brzmieniem Europejczykom balladę, której korzenie sięgają 1000 lat wstecz. Jednakże, trudno precyzyjnie wyznaczyć czas narodzenia się tej formy. Według jednych źródeł mowa jest o IX wieku, a w drugich odnaleźć można informację o XI wieku, z czego jedno jest pewne, a mianowicie to, że w XIII wieku stał się wiodącym gatunkiem poezji koreańskiej. Pierwsze utwory tego gatunku klasycznej poezji koreańskiej powstały w drugiej połowie panowania dynastii Koryeo. Zaś duży wpływ na rozkwit poezji sijo w połowie panowania dynastii Yi miało powstanie rodzimego alfabetu znanego jako hangeul, a „złote czasy sijo” przypadają na wiek XVII.

"Lovers under the moon" (월하정인 月下情人), Shin Yun-bok, cr: en.wikipedia.org/wiki/Shin_Yun-bok

Sijo skomponowane jest z trzech wersów, który każdy zawiera od 14 do 16 sylab, więc całość nie powinna przekroczyć 46. Ponadto, każdy wers zawiera tzw. średniówkę tworzącą pauzę i dzielącą go na pół. Dana połówka również posiada podział na sylaby, a każdy wers ma przypisaną sobie rolę w poemacie. Pierwszy przedstawia sytuację bądź wątek fabularny, drugi skrywa opis napoczętego tematu bądź jego rozwój, zaś w trzecim następuje punkt kulminacyjny, czyli tzw. „zwrot akcji”. Powinien on odnosić się do rozwiniętego wątku, zmienności intonacji bądź dźwięku użytych słów (myśląc i tworząc po koreańsku) i być – liryczne, subiektywne lub personalne, wnikliwe, dowcipne, ironiczne, zabawne bądź pouczające.

Poezję tworzyły osoby wywodzące się z różnych warstw społecznych Kraju Spokojnego Poranka, jeśli tylko posiadali artystyczne zdolności zgrabnego komponowania słów. Byli nimi mnisi buddyjscy, konfucjańscy uczeni, urzędnicy, artyści i artystki, a także zwykli ludzie. Jednakże, nie wspomnianym artystkom pragnę poświęcić ten wpis.

Kim były tajemnicze Kisaeng?

Wiele wierszy wyszło spod pióra kobiet wywodzących się z różnych warstw społecznych, od wykształconych i bywałych na salonach, po kobiety znajdujące się na dole drabiny społecznej w grupie niewolniczej przez co posiadane przez nie talenty były umniejszane. Mowa o tajemniczych Kisaeng, koreańskich artystkach szkolonych od najmłodszych lat w zakresie sztuki, czyli tańca, śpiewu, konwersacji, poezji, a niektóre z nich w innych dziedzinach jak np. medycznych. Na emeryturę przechodziły nieco po dwudziestce, tylko najlepsze z nich dłużej cieszyły się sławą. Zazwyczaj albo rodziły się jako dzieci Kisaeng, albo były sprzedawane przez ubogie rodziny jako małe dziewczynki. Dalszy ich los zależał od posiadanych umiejętności, urody, ale przede wszystkim – od innych, którzy dawali im szansę na lepszy byt bądź przeznaczali na stracenie.

Aktorka Lee So-yeon, ujęcie z dramy Dr. Jin, w której zagrała tajemniczą kisaeng

Po raz pierwszy pojawiły się w X wieku, za czasów państwa Koryeo i choć żyły w klasie koreańskich niewolników, paradoksalnie cieszyły się wolnością, jej namiastką. Przede wszystkim miały możliwość wygłaszać w zgrabny sposób swoje najskrytsze myśli pod postacią metafor i artystycznych zabiegów słownych, a co za tym idzie – wygłaszać je forum podczas bankietów i innych spotkań w zacnym gronie. Powiew wytchnienia dawały im wiersze, taniec i śpiew.

Aktorka Park Min-yeong przebrana za kisaeng

Za czasów panowania dynastii Yi podejmowano liczne próby powstrzymania twórczości Kisaeng, których artystyczna samodzielność godziła w konserwatywne zasady konfucjanizmu, doktryny, która dominowała na Półwyspie Koreańskim za czasów państwa Joseon. Jednakże, Kisaeng przetrwały do początków XX wieku, do okresu okupacji japońskiej. Koreańskie artystki nie miały łatwego życia, a możliwość obcowania ze sztuką sprawiało, że przybierało ono nieco jaśniejsze odcienie. Sijo jako termin muzyczny oznaczał „sezonowe melodie” i chociaż znacznie krótsze od typowych pieśni zwanych Kasa, początkowo także przeznaczone były do wykonywania wokalnego. Dlatego też Kisaeng przodowały w tworzeniu tego typu utworów.

Wybrane poematy Kisaeng w moim tłumaczeniu:

Hwang Jini, Szafirowy strumyk

Krystaliczny strumyku, nie przechwalaj się swymi uczuciami.

Gdy osiągniesz oceaniczny kres, powrót wyda Ci się niemożliwy. 

Więc, może odpoczniesz razem ze mną w blasku księżyca otulającego górskie wzgórza?

Mae-hwa, W pniu wiekowej moreli

W pniu wiekowej moreli powraca wiosna

Gotowa otulić gałęzie aksamitnym kwieciem 

Gdy wirujące płatki śniegu wprawiają ją w oszołomienie swym niezapowiedzianym nadejściem

MyeongOk, Zatajone w marzeniach

Mój luby w snach ukrywa wierność

Nie mogąc jak ja ujawnić swych pragnień na jawie. 

Proszę, pozostaw senną marę i pokaż mi swe prawdziwe oblicze.

Anonimowa Kisaeng, Biel i czerń

Podobnie jak czarna wrona nie nada sobie zabarwienia ciemności, również żuraw samoistnie nie przyodzieje bieli.

Od niepamiętnych czasów, począwszy od narodzin niebios, czerń i biel współegzystują w harmonii.

Zaś teraz, gdy mój luby mnie dostrzega, prawi o nierozłącznej więzi tych dwóch odcieni.

Hanu, Dlaczego muszę zamarznąć?

Dlaczego, aby zasnąć, muszę zamarznąć? W czym lepsze są sny o chłodzie?

Nie posiadając poduszki z wyhaftowanymi *kaczkami mandarynkami ani jedwabnej kołdry o odcieniu jadeitu, czy skazana jestem na zatopienie się w mroźnym śnie?

Dziś pragniesz zasmakować zimnego deszczu, być może rozpłyniesz się pod wpływem ciepłej odwilży.

Próba zinterpretowania twórczości Kisaeng i ukrytego w nim przekazu:

W poematach koreańskich artystek króluje motyw uczuciowości, łatwo dostrzec przesyt miłosnej tematyki, prawdopodobnie będących odwzorowaniem skrywanych uczuć, marzeń o lepszym życiu, także tym u boku drugiego człowieka, o bolesnych marzeniach, które zazwyczaj nie objawiały się w rzeczywistości, nie miały prawa bytu. Kisaeng pisały o romantycznych historiach maskując pod wykwintnie wybranymi słowami głębszy przekaz, który ofiarował ukojenie duszy i umysłu. Moim zdaniem, były one głosem innych Koreanek egzystujących w domowych zaciszach, które również posiadały pragnienia, wizje na własny żywot, które także chciałyby przemówić.

"Dance with two swords" (쌍검대무 雙劍對舞), Shin Yun-bok, cr: en.wikipedia.org/wiki/Shin_Yun-bok

Jak wspomniałam, choć Kisaeng należały do klasy niewolniczej dawnej Korei, posiadały więcej swobody egzystencjalnej niżeli zwykłe mieszkanki. Zatem jawią się jako symbol sztuki oraz wolności duszy, symbol kobiet walczących o własną indywidualność, możliwość wyrażania siebie. Niestety, przez życie ostatnich Kisaeng podczas okupacji japońskiej, pozostałych potomków, głównie w Korei Północnej naznaczonych piętnem “klasy wrogiej”, uznawanych za “zły songbun”, czyli “skażoną krew” oraz cielesnego aspektu towarzyszącego niemalże codzienności dawnych Kisaeng, obecnie są uznawane za istoty gorsze, wykreślone ze społeczeństwa. Sama nazwa tej grupy posiada negatywny wydźwięk przez towarzyszące mu skojarzenia z paniami lekkich obyczajów. Przez takie zawiłości historyczne twórczość Kisaeng, ich egzystencja sprzed XVIII wieku, pozostaje zatracona, zapomniana. Pamięć o nich nie jest kultywowana tak postać gejszy w Japonii – jest niemalże pominięta. Mało kto spoza obrębu Półwyspu Koreańskiego wie coś więcej o Kisaeng niżeli o samym gatunku literackim zwanym sijo. Jednakże, istnieją osoby, które publikują prace, książki prowadzą poszukiwania na przestrzeni dziejów odnośnie Kisaeng, odnośnie dawnej poezji koreańskiej. Jest ich niewiele, ale mam nadzieję, że z czasem przybędzie ich z znacznie więcej.

Osobiście mogę zachęcić do lektury koreańskiej poezji – szczególnie pióra Kisaeng, a także serdecznie podziękować za uwagę.

Pozdrawiam,

Karolina.L

Dziękujemy Karolinie, że zechciała podzielić się swoją wiedzą i zachęcamy do wchodzenia na jej interesujący blog :)

Czytaj więcej »

Nauka koreańskiego w domu - część 2

Ciągle zmagam się ze swoim koreańskim i nieustannie poszukuję motywacji. Kiedyś wystarczyło pomyśleć o Oppie, ale teraz kiedy już nie mam złudzeń, że z Oppą nic mi nie wyjdzie, muszę się mobilizować inaczej. Na fejsie jakiś czas temu zamieściłyśmy linka do 12 poziomów nauczania. Daria mnie zdiagnozowała, uważa, że obie jesteśmy na etapie 7: "%$!# this" czyli powinnam znaleźć w sobie siły i wejść na poziom 8 "pulling yourself together". Niestety mój etap 7 jest połączony z 9 "You decide you’ll speak that language perfectly before ever opening your mouth with a native", a że wiem, że nauka koreańskiego raczej nigdy się nie kończy i zawsze będzie można się jeszcze czegoś nauczyć, to nawet mi się nie chce zaczynać, bo to jest BEZ SENSU. Na szczęście wszystko się zmieniło kiedy obejrzałam ten CUDOWNY filmik.

 

Od razu czujecie się lepiej, prawda? Od razu chcecie przystąpić do nauki, wierzycie, że ma to sens i co prawda Mateusz nie zna koreańskiego i nie wie jaki jest trudny, ale tak! damy radę! Dzięki Mateusz!

Po obejrzeniu tego filmiku wróciłam na MEMRISE (taaak...to Kim Woo Bin <3)
gdzie polecam Wam kurs: 1000 najbardziej podstawowych koreańskich słów

• plusy: lektor, wymowa, powtórzenia, wszystko w jednym miejscu

• minusy: piekielna transkrypcja utrudnia naukę 

• wnioski: można to wykorzystać jako bazę, albo przyswoić transkrypcję i tam ćwiczyć. (dla mnie to duży minus, ponieważ zapamiętuję jak się pisze transkrypcję, a nie jak się wymawia słowo, co nijak ma się do rzeczywistości)

Inne miejsca gdzie można znaleźć spisy najbardziej popularnych słów. 1, 2, 3, 4, 5.

Co dalej radzi Mateusz? Koreańskie radio. Zasmuciłam się, że nie poleca słuchania koreańskich piosenek jako ćwiczenia językowego, ale ma rację, gdyby to działało to już dawno byłabym na 12, ostatnim, poziomie wtajemniczenia. Owszem, na pewno coś można z nich wynieść (np. 눈,코,입 -> EYES, NOSE, LIPS etc), ale wsłuchanie się w mówiony koreański to zupełnie coś innego. Pamiętam jak na zajęciach moje prowadzące zawsze miały uwagi co do mojej wymowy, warto wiedzieć jak się składa zdania i jak powinny brzmieć. Nie będzie zaskoczeniem jak powiem, że mam Samsunga na androidzie, więc wiem, że na ten system jest bardzo dużo aplikacji z radiem. Ja słucham głównie MBC mini, która oferuje trzy stacje: MBC Radio (głównie wiadomości, audycje, reportaże i czasami jakieś kindie albo kpop) oraz MBC FM4U i Channel M (więcej angielskojęzycznych piosenek, co jakiś czas audycja albo wiadomości). Fajne jest również to, że można na bieżąco komentować program (na razie tylko czytam wpisy innych). Mam też SBN (Smart Broadcasting Network) i akurat leci jakaś dziwna audycja typu opowiadanie historyczne. Jest jeszcze np. koreańska aplikacja dająca dostęp do większości stacji, ale chce za dużo uprawnień i nie zdecydowałam się na jej instalację.

Jeśli chodzi o czytanie i później powtarzanie, to moim zdaniem NAVER jest najlepszy. Można się tam zapoznać z różnymi gazetami: 1, 2, 3, 4, 5. Poza tym są blogi, ogłoszenia, reklamy, zapowiedzi etc. Polecam też DAUM, działa na podobnej zasadzie. Idealnie byłoby czytać na papierze i mieć możliwość podkreślania wybranych słów, ale nic nie stoi na przeszkodzie aby drukować wybrane artykuły. Na początku swojej przygody z koreańskim wybierałam głównie life-stylowe teksty z Elle i "celeb news" z High Cut.

Mateusz (btw, czy on się nie obrazi, że mówię o nim po imieniu? ;p)  mówi też o totalnej immersji, co ja wolę nazywać koreańską bańką :p Zanurzanie się w języku i otaczanie wszystkim co możliwe. Dramy, muzyka, gazety, facebook, telefon, rozmowy, wiadomości, radio etc.

Dramy oglądam jeszcze z angielskimi napisami, chociaż staram się już więcej słuchać niż czytać.  Jeśli chodzi o facebooka to czasami przełączam go na koreański, ale przy prowadzeniu strony liczy się dokładność, więc częściej korzystam z języka polskiego. Tak jak pisałam w pierwszej części, najwięcej po koreańsku piszę na telefonie, Instagram to miejsce gdzie mam najwięcej kontaktów z Koreańczykami. Piszę po koreańsku gdy opisuję jakieś zdjęcie albo gdy komentuję czyjeś. Na moim telefonie ustawienie dodatkowego języka jest bardzo proste i przełączanie między polskim, a koreańskim odbywa się z poziomu klawiatury. Niektóre kontakty mam wpisane po koreańsku (np. mamę 엄마 i Darię 다리아 씨).

Ta fioletowa ikonka z oczami to MBC mini

Co jeszcze? Na swoim laptopie mam naklejki z koreańską klawiaturą. Moje są już zdarte, więc nie zasługują na zdjęcie, ale zobaczcie te, aż chce się pisać.

źródło : ebay

A to kawałek mojego pulpitu, dzięki temu zapamiętałam jak są śmieci (쓰레기), muzyka (음악) i japoński (일본어). Btw, poznajecie tego pana? ;)

Co możemy jeszcze zrobić by żyć w koreańskiej bańce językowej? Mamy gry online do ćwiczenia języka 1, 2, 3 oraz gry na telefon 1, 2, 3.

Możliwości jest niezliczenie wiele i mogłabym jeszcze długo wymieniać. Jakie Wy macie patenty? Z czego korzystacie? Podzielcie się swoją wiedzą :)

Czytaj więcej »

Nauka koreańskiego w domu

Według mnie idealnie byłoby mieć koreański dwa razy w tygodniu. Pierwsze zajęcia z polakiem, który wyjaśnia zawiłości gramatyki, a drugie z native speakerem, który pomaga pracować nad wymową. Dodatkowo codziennie minimum 45 min nauki własnej, 15 nowych słówek, słuchanie audycji, czytanie gazet, poznawanie kultury oraz historii kraju, a także dwa wyjazdy rocznie na kurs językowy w Korei. Ech, pomarzyć można. Nikt nie ma na to czasu ani pieniędzy.

W warunkach domowych, przy mniejszym nakładzie czasu i pieniędzy, również możemy się uczyć. Należy się do tego dobrze przygotować, uprzedzić rodzinę i znajomych, zebrać materiały i opracować plan. Nic nie możne nas powstrzymać. 화이팅!

Po pierwsze ZESZYT! Miejsce do przechowywania już nabytej wiedzy, podkreślania ważniejszych rzeczy, notowania pytań, zapisywania dialogów itp. Poza tym dzięki zeszytowi widzę jak moja nauka postępuje i motywuje mnie to do wypełniania kolejnych stron.

Po drugie KREWNI I ZNAJOMI! Kiedy powiesz mamie, cioci, babci, koleżance, koledze i przyjaciółce, że uczysz się koreańskiego to będą się pytać jak Ci idzie. Może nawet w ten sposób uda Ci się znaleźć partnera do nauki (co ma same plusy) a Twoja motywacja wzrośnie jeszcze bardziej.

Po trzecie MATERIAŁY!
Polski rynek wydawniczy się rozwija i obecnie nie trzeba polegać tylko na publikacjach angielskojęzycznych. Karolina, na swoim blogu Hanmunsi, recenzuje dostępne na rynku podręczniki. Najłatwiej oczywiście odwiedzić Empik gdzie znajdziemy głównie propozycje od EDGARD ale sugeruję zrobić rozeznanie i wybrać coś co pasuje Wam najbardziej. EDGARD posiada w swojej ofercie "innowacyjne" kursy, które oczywiście mają swoich zwolenników, ale jeśli przymierzacie się do dłuższej nauki to sugerowałabym zakup podręcznika a później jego kontynuacji.

Ja zaczynałam się uczyć z angielskiego i tę drogę kontynuuję.

Fiszki można zrobić samemu (mam takich sporo) ale darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby i tutaj korzystam z wydawnictwa polskiego.

Po czwarte INTERNET!
Tutaj to już temat rzeka. Jest mnóstwo stron które uczą koreańskiego, wymienię tylko kilka:
Talk to me in Korean
Sogang Korean Program
Livemocha
Learn-Korean
Multilingualbooks
LearnKorean

Internet nie tylko w ten sposób pomaga w nauce.
Moje sprawdzone sposoby.

• Instagram: taguje swoje zdjęcia również po koreańsku. Np jak dodaję powiedzmy, zdjęcie butów to jeśli nie znam tego słowa po koreańsku to sobie je sprawdzam. Nowe słówko zapamiętane.
  Obserwuję wielu Koreańczyków, próbuję z nimi rozmawiać po koreańsku oraz tłumaczyć sobie wszystko co napiszą.

• Facebook: "Lubię" wiele stron które zawierają informacje o Korei ale głównie po koreańsku + wszystkie możliwe strony do nauki koreańskiego (które zamieszczają regularnie)

• Pinterest: Mam swoją tablicę "Korea" do której przypinam wszystkie ciekawe rzeczy lub nowe słówka, mogę się z Wami podzielić moją

• Aplikacje na telefon: mam problem z liczebnikami, więc jadąc autobusem gram na telefonie w grę, która pomaga mi je zapamiętać.

• Skype: rozmowy na żywo z native speakerami.

Po piąte PLAN!
Najlepiej wpisać naukę koreańskiego w swój tygodniowy rozkład zajęć. Np. każda środa od 17 do 18:30. Wtedy po prostu trzeba wziąć zeszyt, podręcznik i usiąść do nauki. Realnie założyć co chce się osiągnąć, np "w tym miesiącu nauczę się 30 nowych słówek", wybierasz słówka, wozisz je ze sobą wszędzie, opowiadasz o nich wszystkim, a na koniec miesiąca robisz sobie kartkówkę. Podręcznik lub kurs internetowy jest również wskazany, ponieważ podaje wiedzę w odpowiedniej kolejności. Wtedy ma się pewność, że zaczyna się od postaw i dojście do trudniejszych rzeczy będzie tylko kwestią czasu.


To już wszystko :) Kwestia ułożenia sobie planu oraz to ile czasu chcecie/możecie poświęcić na naukę to sprawa indywidualna. Możliwości i materiałów jest bardzo dużo. Proponuję też słuchać koreańskich audycji, czytać po koreańsku wiadomości, na wyższym etapie nauki przestawić sobie facebook i telefon na język koreański itd itd.

Jeśli macie jakieś pytania lub coś wymaga dodatkowych informacji, piszcie na maila (myoppasmail@gmail.com) lub zadawajcie pytania przez ask.fm (http://ask.fm/MyOppasBlog)


Zapraszam na drugą część posta: nauka koreańskiego w domu 2

Czytaj więcej »

Czy da się podróżować po Korei bez znajomości języka koreańskiego?

Da się. Wychodzę z założenia, że wszystko się da, zwłaszcza jeśli chodzi o podróże, gdzie kwestią naszego sukcesu jest to, jak bardzo nam na czymś zależy. Na wstępie chciałabym tylko zaznaczyć, że jestem zwolenniczką podróżowania z zachowaniem szacunku do kultury kraju, który się odwiedza. Uważam, że przed przyjazdem, zwłaszcza do miejsca o którym nic nie wiemy, należy przeczytać podstawowe informacje o tym czego nie wypada i po prostu tego nie robić. Oczywiście, że jest coś takiego jak przymykanie oka na to co robią obcokrajowcy, ale sądzę, że pozostawienie dobrego wrażenia i pokazanie, że rozumiemy inność danej kultury zapunktuje na naszą korzyść.

W Korei przede wszystkim ważny jest szacunek do starszych, więc należy sobie uświadomić, że w większości języków azjatyckich są bardziej i mniej grzeczne formy językowe. Nie jest tak jak w języku polskim czy angielskim, że wystarczy dodać "Pan/Pani" lub "proszę/dziękuję" aby zdanie zrobiło się bardziej grzeczne. Jeśli znamy tylko kilka słów i nie wiemy czy są one grzeczne czy nie, to uważam, że lepiej ich nie używać.

Będąc pierwszy raz w Korei byłam po 3 semestrach nauki, więc czytałam i umiałam się porozumieć w podstawowych sprawach. Te trudniejsze wymagały ode mnie dużego wysiłku umysłowego i tworzyłam zdania typu "ręka słońce boleć pomocy kupić krem" gdy próbowałam kupić w aptece coś na poparzenia słoneczne. Nie dość, że zostałam zrozumiana to jeszcze przez 10 min musiałam prowadzić niesamowicie trudną rozmowę o Polsce i o tym co tu zrobiłam, robię i planuję robić. Mimo, że się stresowałam to wszystko się udało, a ja byłam z siebie ogromnie dumna. Więc jeśli znacie podstawy i formy honoryfikatywne to sugeruję próbować mówić po koreańsku. Zresztą to rodziło śmieszne sytuacje i często rozładowywało atmosferę. 

W związku z tym, że jestem maniaczką dram znam mnóstwo powiedzonek w banmalu, których nie mogłam używać bo każdy był dla mnie obcy i musiałam zachować grzeczny styl mówienia. Zdarzały się jednak sytuacje, głównie podczas picia, że Koreańczycy chcieli sprawdzać na ile znam koreański i pytali mnie właśnie o zdania w banmalu. Do moich życiowych sukcesów mogę więc zaliczyć powiedzenie do starszego ode mnie Koreańczyka 너 미쳤어? co oznacza mniej więcej "oszalałeś?".

Alfabet koreański, czyli hangul (한글), został stworzony sztucznie. Często gdy mówię, że uczę się koreańskiego pada stwierdzenie, że przecież te znaki takie trudne, że jest ich bardzo dużo i ogólnie, że chyba nie mam co robić. Wtedy zwykle mówię, że to po prostu alfabet, 24 litery, mniej niż w polskim. Tylko zapis jest inny. Wydaje mi się, że właśnie ten zapis wprowadza w błąd. W języku koreańskim sylaby zapisuje się w bloku, jest kilka różnych zasad łącznia liter, czytania ich i faktycznie aby zacząć pisać ze słuchu trzeba poświęcić trochę czasu na naukę. Nie jestem w stanie porównać gramatyki języków koreańskiego, chińskiego i japońskiego, ale jeśli chodzi o zapis to koreański jest najłatwiejszy do rozgryzienia.

Koreański: 한국은 대단한 나라입니다. (w grzecznej formie: Korea jest wspaniałym krajem)
Japoński: 日本は素晴らしい国です。 (Japonia jest wspaniałym krajem)
Chiński: 中国是个美好的国家。 (Chiny są wspaniałym krajem)

http://koreanovernight.com

Kolejna ważna rzecz to tzw transkrypcja czyli inaczej latynizacja języka koreańskiego. Teoretycznie w Korei Południowej jest jeden zatwierdzony system ale na świecie występuje ich więcej. Jeśli uczycie się koreańskiego z domu, przeglądacie różne strony internetowe i książki, to możecie natknąć się na różne wersje. Ja proponuję to co powiedziała mi moja pierwsza nauczycielka: zapomnijcie o transkrypcji. Oczywiście jest ona widoczna na koreańskich ulicach ale może wprowadzać w błąd.

Weźmy za przykład 제주, w transkrypcji zapisuje się to "Jeju". Mówimy o wyspie koreańskiej, jest to nazwa która może być przydatna podczas podróży. Jednak wymowa tego słowa jest zupełnie inna. To dlatego, że nie da się odtworzyć brzmienia w transkrypcji, litera ㅈ zapisywana jest jako "j" lub "ch" co nie za bardzo odpowiada jej brzmieniu. Tu możecie posłuchać jak mniej więcej wymawia się to słowo. Lepiej nauczyć się liter i tego jak się je czyta.

W związku z tym, że na początku podróży miałam problemy z komunikacją, np. gdy kupując bilet do jakiejś małej miejscowości czytałam nazwę korzystając z transkrypcji nikt mnie nie rozumiał.  Już po kilku dniach przestawiłam się z mojej europejskiej mapy (tylko transkrypcja) na koreańską (tylko Hangul). Podróżowanie stało się łatwiejsze. Nawet gdy nie wiedziałam jak zadać pytanie wystarczyło, że pokazałam miejsce na mapie. Pokazywanie nazw zapisanych jakimś systemem transkrypcji często wprawiało Koreańczyków w zakłopotanie i jeśli to nie były duże miasta czy ulice to mieli problem z udzieleniem mi pomocy. Koreańczycy po prostu nie korzystają na co dzień z latynizacji.

W Seulu problem bariery językowej jest znikomy. Dużo informacji, całe metro, nawet niektóre znaki są przetłumaczone na angielski. Miasto jest naszpikowane atrakcjami turystycznymi gdzie w większości przypadków dostępne są broszurki w języku angielskim. Informacje turystyczne znajdują się w bardzo wielu miejscach, a pracownicy są dobrze wyszkoleni i chętni do pomocy. Do tego stopnia, że Pani ze zdjęcia poniżej przeszła z nami kilka ulic do banku aby pomóc wykonać przelew.

Co innego w mniejszych miejscowościach, gdzie znalezienie kogoś kto mówi po angielsku graniczyło z cudem. Wszystkie informacje po koreańsku, znikąd pomocy i przyspieszony kurs językowy gratis.

Czekam na Wasze uwagi :)

Czytaj więcej »