Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia. Pokaż wszystkie posty

4/14/2017 11:23:00 AM

Tradycje kulinarne Korei - recenzja książki

Tradycje kulinarne Korei - recenzja książki
Dzięki wydawnictwu Hanami podczas pobytu w Korei mam możliwość zapoznania się z kuchnią koreańską również teoretycznie. Co innego jeść, doświadczać i próbować, a co innego robić to świadomie. Pani Małgorzata Tomaszewska-Bolałek podeszła do swojej pracy bardzo profesjonalnie, więc w jej książce znajdziemy nie tylko przepisy i opis typowych produktów, ale również wstęp dotyczący kultury i historii związanej z kuchnią.


Jeśli chodzi o wiedzę jestem fanką stwierdzenia "wiem, że nic nie wiem", niezależnie ile się uczymy, czytamy i poznajemy, zawsze jest coś czego nie wiemy, nie umiemy bądź nie rozumiemy. Można założyć, że miałam dosyć sporą wiedzę na temat kuchni koreańskiej, nawet nie chcę liczyć ile ryżu i kimchi zjadłam przez całe życie, ale na szczęście zawsze są jeszcze rzeczy, których nie wiem. Nie mówiąc już w ogóle o gotowaniu i przygotowywaniu potraw. Lubię się uczyć nowych rzeczy, a ta książka zaspokoiła tę potrzebę dużym wstępem teoretycznym.

"Zmiany diety wpływały nie tylko na rozwój kulturowo-społeczny, ale również i biologiczny. Około 12000 lat temu ludzie zaczęli metabolizować bulwy oraz alkohol. Warto przyjrzeć się tym zagadnieniom nieco bliżej, gdyż ewolucja w tym przypadku nie była tak łaskawa dla mieszkańców Azji Wschodniej. Koreańczycy znani są z zamiłowania do napojów alkoholowych. Niestety, tak jak w przypadku Japończyków, Chińczyków czy Inuitów, u wielu osób występuje dysfunkcja dehydrogenazy aldehydowej - enzymu odpowiedzialnego za rozkład alkoholu. Problemy objawiają się rumieńcem, wzrostem ciśnienia, dusznościami, uciskiem w klatce piersiowej, wymiotami, stanami lękowymi, a w skrajnych wpadkach spożycie alkoholu może zakończyć się nawet śmiercią." 

 

Kuchnie narodowe składają się głównie z produktów dostępnych na danym terenie, więc w książce znajdziecie opis tego co rośnie w Korei, z czego gotują Koreańczycy, jak wykorzystują rosnące na półwyspie koreańskim rośliny i zwierzęta. Ciekawy jest też opis tego jak kuchnia się rozwijała, jakie potrawy kiedy "powstały" lub pierwszy raz zostały opisane. Bardzo mi się podoba, że książka traktuje temat bardzo szeroko, Pani Magdalena zdaje sobie sprawę z tego, że świat się zmienia, a kuchnia zachodnia wpływa na to co i jak jedzą Koreańczycy.
 

w książce znajdziecie również wiele przepisów, opisy tradycyjnych potraw, podział na typy jedzenia (zupy, produkty zbożowe, kleiki, słodycze itp.), ale również rozdział poświęcony etykiecie, tego jak wygląda, stół i zastawa. 

Pani Tomaszewska-Bolałek jest prawdziwym znawcą tematu, spod jej pióra wyszedł również odpowiednik dla Koreańczyków o kuchni polskiej. 


Mam nadzieję, że uda mi się ją znaleźć w Seulu, chciałabym kupić tę książkę koreańskiej rodzinie, z którą mieszkam. W razie czego jest dostępna online: w języku koreańskim, japońskim i chińskim.

Do publikacji Pani Małgorzaty należy jeszcze nagradzana książka o japońskich słodyczach: link.

Jedyna rzecz, której mi brakuje, to zapis nazw w języku koreańskim. Autorka korzysta z transkrypcji i nawet poświeciła miejsce aby wyjaśnić z jakiej i dlaczego, ale większość osób, które uczą się koreańskiego nie uczą się transkrypcji, więc niektóre nazwy musiałam sprawdzać w internecie. Koreańczycy również nie uczą się transkrypcji, więc ja chciałam się dopytać o coś znajomych Koreańczyków musiałam wyszukiwać słowo w hangulu.

Tradycje kulinarne Korei zdecydowanie polecamy, jest to książka, która zawiera bardzo dużo rzetelnej wiedzy, dobre przepisy i na pewno będę do niej wracała.

1/03/2017 02:57:00 PM

Tteokbokki - koreańskie kopytka

Tteokbokki - koreańskie kopytka
Tteokbokki (떡볶이) to chyba najpopularniejsze uliczne danie Korei. Kusi intensywną czerwoną barwą i dużymi ryżowymi kluskami (kopytkami?), kusi tak bardzo, że stało się bohaterem naszych najnowszych prób kulinarnych.


Okazuje się, że ta z pozoru prosta potrawa ma długą historię. Pierwsze wzmianki o niej pojawiły się pod koniec XVIII wieku w koreańskiej książce kucharskiej "Siuijeonseo", jednak historycy twierdzą, że danie na pewno było jadane już wcześniej. Jego obecności doszukano się również w książce medycznej "Shik nyo chanyo" (식료찬요) napisanej w drugiej połowie XV wieku (Jak leczyć dobrze dobranym jedzeniem).

Tteokbokki przez długi czas było jedzone na dworze królewskim, zanim trafiło do kuchni i garnków zwykłych mieszkańców Korei. Współcześnie danie jest ostre w smaku, ale początkowo było dużo łagodniejsze, doprawiane jedynie sosem sojowym. Zmieniło się to około roku 1950. Do klusek zaczęto dodawać ostrą pastę gochujang na bazie chili oraz wszystko inne co znalazło się w zasięgu ręki kucharza. Od tego czasu powstało wiele wariantów i unowocześnień; z dodatkiem ciastek rybnych, gotowanych jajek, owoców morza, curry, mandu (koreańskie pierogi), glonów, mięsa, makaronu (tz. rabokki czyli ramyeon + tteokbokki). Są nawet warianty inspirowane kuchnią włoską!

Legenda miejska głosi, że pierwsze "ostre tteokbokki" sprzedano na Sindang-dong w Seulu i nadal jest to okolica znana z tego dania i nazywana Sindangdong Tteokbokki Town (신당동떡볶이골목).

cr: Visit Korea

Kto jest stałym czytelnikiem naszego bloga ten wie, że kiedy zabieram się za gotowanie to zazwyczaj brakuje mi połowy składników i zaczynam improwizować. Czego zabrakło tym razem? Oczywiście klusek z mąki ryżowej. Najbliższy sklep z azjatycką żywnością był za daleko, więc ambitnie postanowiłam sama ulepić kopytka. I tu pojawiła się kolejna przeszkoda. Kluski kluskami, ale do ich przygotowania potrzebna jest mąka, a ryżowej oczywiście w domu brak. Potrzeba matką wynalazków, więc z trudem wygrzebałam z odmętów szafki ryż (oczywiście brązowy, bo biednemu zawsze wiatr w oczy i nawet białego ryżu w domu nie ma) i przystąpiłam do dzieła. Nie będę Was tu zanudzać procesem tworzenia mąki i lepienia kopytek, ale gdyby ktoś chciał to piszcie w komentarzach ;) (tu wersja po angielsku).  Po walce stoczonej z kluskami zabrałam się (w końcu) do przygotowywania właściwego dania.

Składniki: 
  • 400 g klusek ryżowych (kupione w sklepie lub własnoręcznie ulepione) 
  • 1 łyżka pasty paprykowej gochujang (pasta chili)
  • 1 łyżeczka cukru 
  • szczypta soli 
  • 2 cebule
  • szczypiorek
  • 1 łyżka bulionu (najlepiej rybnego/ z dodatkiem anchovies)

Dodatki: 

Wszystko co wpadnie Wam w ręce, ale ja polecam gotowane jajka, glony, marchew, ciastka rybne, kimchi. 


Krok 1: Zeszklić, pokrojoną w piórka, cebulę na patelni i dodać do niej szklankę wody oraz bulion. Doprawić łyżką pasty chili, łyżeczką cukru i szczyptą soli. 

Krok 2: Dodać pokrojony szczypiorek +wybrany przez Was dodatek (tu jajko na twardo, które dodałam dopiero na talerzu, ale równie dobrze można je wrzucić od razu na patelnię).

Efekt końcowy

Krok 3: Dodać kluski ryżowe i gotować do momentu kiedy zrobią się miękkie, czyli jakieś 10-15 minut. 

I... to właściwie koniec. Danie jest proste i szybkie, zresztą nie bez przyczyny, street food właśnie taki powinien być. Smacznego!

O, a takie ładne tteokbokki jadłyśmy na Korea Festival dwa lata temu :D


[EDIT]

Pojawiło się pytanie o przepis na domowe kopytka, więc poniżej szybki instruktarz :D

Krok 1: Do klusek potrzebna jest mąka ryżowa, więc jeżeli nie mamy jej pod ręką to trzeba ją zrobić samemu. 2 kubki ryżu wrzucamy do miski i zalewamy wodą, ryż powinien się moczyć przez jakieś 8-12 godzin, więc najlepiej po prostu zostawić go na noc.

Krok 2: Namoczony ryż odcedzamy z wody i mielimy (Ryż jest miękki, więc zwykły robot kuchenny powinien dać radę). Powstanie nam lekko wilgotna mąka ryżowa.

Krok 3: Mamy mąkę, czas się zabrać za kluski. W misce mieszamy mąkę, łyżeczkę soli i szklankę wody, powinna powstać z tego grudkowata masa.

Krok 4: Masę przesypujemy na wilgotną gazę (papier do pieczenia też się sprawdzi) i gotujemy na parze/w kąpieli wodnej przez około 20 minut, co jakiś czas mieszając.

Krok 5: Zaparzoną mąkę przekładamy na stół i wyrabiamy aż do uzyskania jednolitego, gładkiego ciasta (Ciasto jest bardzo lepkie, więc najlepiej zabezpieczyć stół i ręce mąką lub odrobiną oleju).

Krok 6: Wyrobione ciasto formujemy w długie wałki i kroimy na mniejsze kawałeczki (jak polskie kopytka).

12/14/2016 07:22:00 AM

Kimchi dla leniwych

Kimchi dla leniwych
Jestem leniem. Lubię gotować i wypróbowywać nowe przepisy (w tym oczywiście koreańskie), ale zawsze trafia się tak, że gdy jest mi potrzebne kimchi to nie mam go pod ręką. Nie chce mi się też poświęcać czasu na jego robienie, więc zazwyczaj marudzę i kończy się na tym, że w ostatniej chwili zmieniam koncepcję na obiad, obiecując sobie, że kiedyś na pewno zrobię to nieszczęsne kimchi i będę je mieć zawsze pod ręką. Obiecuję, ale nigdy tego nie robię.

Z pomocą przybył mi jirosan.pl, dzięki któremu na mój stół trafiło świeżutkie, jeżeli można tak powiedzieć o marynowanej kapuście, kimchi.

Jak pewnie część z Was wie, kimchi jest tradycyjnym daniem koreańskim, w którego skład wchodzą marynowane warzywa, zazwyczaj bazę stanowi kapusta, ale może być to też na przykład rzepa czy ogórek. Kimchi JiroSan w 70% składa się z kapusty pekińskiej i bazuje na starym rodzinnym przepisie Joe Jeongje, przyjaciela właścicieli.

Czy mi smakuje? Tak. Czy posmakuje wszystkim? Nie. Zrobiłam rodzinny test i reakcje były skrajne. Ja jestem zadowolona, ale wśród testerów były zdecydowane głosy na nie, umiarkowana aprobata, ale również zdecydowane tak, kończące się wyjedzeniem połowy słoiczka. Jedząc je na początku byłam trochę zaskoczona, niby kimchi, ale jednak w smaku trochę inne niż te, które jadałam, takie bardziej... polskie. Polska kapusta kiszona zrobiona w wersji na ostro z dużą ilością chili.

Sklep oferuje jeszcze dwa inne rodzaje kimchi- Kimchi Vege i Ogórki Kimchi, więc je też zamierzam sprawdzić, być może podpasują moim rodzinnym przeciwnikom standardowej wersji.

W moje ręce trafił też jeszcze jeden produkt od JiroSan - herbata Jujube z miodem Ottogi, chociaż herbatą zdecydowanie nie jest, w składzie nie ma jej ani grama. Jak nazwa wskazuje jej bazę stanowią owoce jujuba (głożyna pospolita/daktyl chiński) oraz miód, a sam produkt ma konsystencję delikatnej konfitury. Jak określić ją jednym słowem... pyszna! Takie "herbatki" pijałam już wcześniej w Korei, ale wybierałam bardziej oczywiste połączenia- miód i cytryna, miód i imbir, a okazuje się, że niepozorne chińskie daktyle też są przepyszne. Dodatkowo kiedy przeczytałam jak zdrowe są, jujuba stała się moim codziennym początkiem dnia (i to nie tylko w kubku, wylądowała też kilka razy na kanapce ;) ). Owoce głożyny są świetne dla osób przemęczonych i o niskiej odporności, czyli idealnie nadają się na naszą w tym momencie niezdecydowaną zimę i ciągłe zmiany temperatur. Daktyl chiński poprawia pracę wątroby i serca, oczyszcza organizm z toksyn, poprawia wygląd skóry, wzmacnia kości... w skrócie po prostu jest zdrowy, a przy tym smaczny.

To TA kanapka z herbatą ;)

Jestem naprawdę zadowolona ze znalezienia JiroSana w odmętach internetu. Poza kimchi i herbatą, mają w ofercie wiele innych produktów kuchni azjatyckiej, w większości koreańskie, więc pewnie nie raz będę ich gościem. A Wam czego brakuje z azjatyckich przysmaków w osiedlowych sklepach?

7/02/2016 09:40:00 AM

Busańska babcia w Seulu, czyli w koreańskim barze mlecznym.

Busańska babcia w Seulu, czyli w koreańskim barze mlecznym.
- Jeszcze jeden kurczak Ciociu!

- Dwa razy zupa.

- Wody Ciociu! Skończyła się nam woda.

Staruszka żwawo biega między stolikami, przynosi kolejne dania, wodę i kubki. Wita nowych gości, podśmiewa się ze stałymi bywalcami i od czasu do czasu patrzy w stronę stolika gdzie siedzą te dwie białe dziewczyny. Przychodzą tu już od tygodnia i za każdym razem zamawiają bibimbap. Prawie nie mówią po koreańsku i trudno zgadnąć z jakiego są kraju. Babcia przedyskutowała już ten problem z towarzyszkami z kuchni, ale nadal mają zagwozdkę. W otoczeniu brudnych talerzy i kubków, z rękoma mokrymi od mydlin, będą spoglądać na nas co chwilę, podnosząc głowy znad parujących garnków.


Babcia jest jedną z pracownic 할매순대국 (Halmae Sundaeguk), co można przetłumaczyć jako babcina zupa sundae (zupa sundae to zupa na bazie koreańskiej kaszanki, w której zamiast kaszy jest oczywiście ryż). Babcia też nie jest tu zwyczajna, bo w standardowym języku koreańskim babcia to 할머니, natomiast  할매 to określenie na babcię w dialekcie z południa (Busan i okolice). Nasz babcia jest jednak jak najbardziej seulska, zresztą tak jak i sieć tych barów, którym bliżej do polskiego baru mlecznego niż szykownej restauracji. Menu wisi na ścianie, przy suficie gra wiecznie włączony telewizor, na małej sali jest wciśniętych kilka standardowych i kilka niskich stołów do siedzenia na podłodze. Ceny są tu równie niskie co te stoły, za kilka tysięcy wonów można tu zjeść do syta, i pewnie właśnie dlatego gdy po raz kolejny w przeciągu ostatniego tygodnia zbiegłam ulicą, na której końcu mieszkamy, bar był pełen. Babcia widząc mnie w drzwiach machnęła ręką w stronę wolnego miejsca i nawet nie pytając zaordynowała bibimbap.



W restauracji siedziało kilku licealistów, rodzina i grupa starszych panów z uwagą śledzących wyświetlane właśnie wiadomości. To miejsce ma klimat, mimo że jest sieciówką. Przychodzą tu ludzie z różnych grup społecznych i po prostu z przyjemnością jedzą, rozmawiają i drażnią z babciami.

Najlepiej sprzedające się dania można obejrzeć na zdjęciach.

Nieciekawy wystrój, tanie jedzenie, brak porządnego menu, ot tani bar. A jednak jest w nim coś co każe mi tu wracać. Lubię to miejsce, wydaje mi się stałym elementem miasta, wiem, że jak pojawię się tu znowu za tydzień, albo za pół roku ono nadal tu będzie. Nie zniknie jak jedna z tych kawiarni i restauracji, których co miesiąc powstaje w Seulu kilkadziesiąt i co miesiąc kilkadziesiąt z nich przestaje istnieć. W tym chaotycznym, hałaśliwym mieście jest jedno pewne miejsce, w którym spotkam wiecznie plotkujące babcie, które śmiejąc się zaserwują mi proste, pyszne danie.

Kciuk w górę! Babcia poleca, więc jak tu nie spróbować ;)

Informacje praktyczne:

Skraje mapki: stacje metra Hongki i Sinchon, Babcia jest po środku mapki, tuż koło Paris Baguette.


Ocena Oppy:





4/09/2016 07:14:00 AM

Duszę dorsza- Daegu Jorim (대구 조림)

Duszę dorsza- Daegu Jorim (대구 조림)
Ryby są  popularne w kuchni koreańskiej i to nie tylko w nadmorskich miejscowościach. Dziś zapraszam na Daegu Jorin, czyli duszonego dorsza. Jorim (조림) odnosi się do wszelkich potraw duszonych lub gotowanych w sosie, natomiast Daegu (대구) to po prostu dorsz. W zależności do tego jakie ryby lubicie bez wahania możecie ich użyć w przepisie. Ja wybrałam taką, bo własnie opcję z dorszem jadłam w Korei, ale równie popularne jest na przykład Jorim z makrelą. Przepis (jak zresztą wszystkie na naszym blogu) jest prosty i szybki.

Lista zakupów:
  • 2-3 filetów z dorsza
  • 1 duża rzodkiew japońska (jeżeli jej nie mamy możemy użyć zwykłej rzepy)
  • 1 mała cebula
  • szczypiorek
  • opcjonalnie 1 papryczka chili

Sos:
  • 2-3 ząbki czosnku
  • 2 cm kawałek imbiru
  • 5 łyżek sosu sojowego
  • 3 łyżki wina ryżowego
  • 2 łyżeczki gochujang (koreańksa pasta z chili, oszukując można zastąpić ją mieszanką ze sproszkowanej słodkiej papryki, papryki chilli i łyżeczki sosu sojowego)
  • 2 łyżeczki cukru
  • 1 łyżeczka oleju sezamowego
  • 1 szklanka wody

Krok 1: Przygotowujemy rybę i warzywa. Kroimy rzodkiew w około półcentymetrowe krążki, podobnie cebula. Siekamy szczypiorek na około 2cm długości kawałki.


Krok 2: Do garnka wrzucamy rzodkiew oraz wymieszane składniki na sos. Gotujemy przez około 10 minut bez przykrycia, aż rzodkiew będzie miękka.

Krok 3: Dodajemy cebulę i szczypiorek i gotujemy przez kolejne 3-4 minuty.

Krok 4: Dodajemy rybę i gotujemy wywar przez 5 do 10 minut sprawdzając czy ryba jest już miękka i co jakiś czas podlewając ją sosem.


Krok 5: Podajemy z ryżem (Najbardziej koreańsko będzie jeżeli ryż podamy w oddzielnej miseczce ;) ) . Smacznego! 많이 먹고!



Trochę naginając przepis posypałam gotowe danie rzeżuchą... pasowała! Może nie jest to stricte koreański dodatek, ale ja zawsze gotując przede wszystkim dobrze się bawię i eksperymentuję :D

2/01/2016 08:50:00 PM

Bibimbap (비빔밥) vol 2 - wersja wegetariańska

Bibimbap (비빔밥) vol 2 - wersja wegetariańska


Bibimbap jest moją ulubioną potrawą, nie tylko koreańską, bo można jeść ją na wiele sposobów i za każdym razem smakuje inaczej, więc zamawiam ją zawsze gdy jest w menu. Jeden inny składnik, trochę więcej gochujang i już mamy zupełnie nowe danie. Dodatkowo na prawdę nie wymaga posiadania przepisu. Gotujemy ryż, dodajemy to co mamy w lodówce, łyżkę gochujang, na to jajko i gotowe. 

Poniższa postać potrawy powstała (i często powstaje) ponieważ nigdy nie mam w lodówce mięsa (TU przepis na wersję mięsną), a dostępność warzyw często się zmienia. Słodkie ziemniaki (vel bataty) są już do kupienia nawet w Lidlu, a cena nie jest przygnębiająca (kiedyś za słodkim ziemniakiem za mniej niż 12 zł za kg trzeba było jechać pół miasta). Bataty kupuję często, lubię też paprykę i kiełki, a marchewką często zajadam się na surowo, więc to są warzywa, które przeważnie mam "na stanie". Nori to pozostałości po robieniu sushi czy kimbapu, a jajka, tak jak ryż, przydają się do zbyt wielu rzeczy abym ich w kuchni nie miała.



Inne warzywa/składniki, które mogą występować jako wymienne to: szpinak, rzepa, cukinia, grzyby (enoki, shiitake, pieczarki), pędy bambusa, inne kiełki, ogórek, kimchi, tofu, owoce morza, a nawet brokuły czy czerwona kapusta. Nie ma specjalnych ograniczeń :)



Poniżej znajdziecie przepis na mój ulubiony domowy bibimbap ze składników, które zwykle udaje mi się znaleźć w kuchni albo najbliższych sklepach :)

Składniki (na 1 dużą porcję):
  • 200 gr ryżu
  • 1 średniej wielkości słodki ziemniak
  • 1 marchewka
  • 1/2 małej czerwonej papryki
  • 1/4 małego opakowania kiełków ( u mnie mix : lucerna, soczewica, rzodkiewka)
  • 1 pęczek szczypiorku (taki większy, od cebuli)
  • 1 kawałek małego nori, lub dosłownie 1/10 takiego od sushi
  • szczypta soli
  • łyżeczka sezamu
  • 1 jajko
  • zioła prowansalskie (do ziemniaka)
  • 2 łyżki oliwy z oliwek (do ziemniaka)
  • 1 łyżka mąki (do ziemniaka)
  • 2 łyżki sosu sojowego
  • 1-5 łyżeczki gochujang (ja max 2)

Krok 1: Ugotować ryż
Krok 2: Przygotować ziemniaka wg przepisu na frytki, ale krojąc w kostkę



Krok 3: Przygotować sobie warzywa: marchewka i papryka w słupki, szczypior dowolnie drobno
Krok 4: Marchewkę podgotować w wodzie z dwoma łyżkami sosu sojowego
Krok 5: Ugotowany ryż przełożyć do miski
Krok 6: Na ryżu ułożyć podpieczone ziemniaki oraz pozostałe składniki



Krok 7: Usmażyć jajko
Krok 8: Jajko dołożyć do miski, pokruszyć na nie trochę nori i posypać sezamem
Krok 9: Dodać gochujang
Krok 10:  Wszystko dobrze wymieszać i jeść 






Mój ulubiony moment to mieszanie wszystkiego razem, dodawanie sosu i upewnianie się, że wszystko dobrze się zmieszało (w końcu bibimbap dosłownie oznacza mixed rice). Nie jest to może najmniejsza porcja na świecie, ale jecie (prawie) same warzywa, więc 많이 먹고! :)


1/16/2016 08:24:00 AM

McDonald's w Korei Południowej

McDonald's w Korei Południowej
Nie pamiętam ile razy już to mówiłam i pisałam, ale jestem wielkim fanem jedzenia. Odkrywanie nowych smaków to coś co uwielbiam. Jeżeli nie jem to bardzo prawdopodobne, że właśnie oglądam film o jedzeniu. Korea to oczywiście przepyszny street food, kimchi, mięso, pikantne smaki, owoce morza, ale... no właśnie ale, globalizacja na wszystkim odciska swoje piętno, również na kuchni. Czymże byłby współczesny świat bez McDonald's? 


Pierwszy McDonald's w Korei Południowej otwarto w roku Igrzysk Olimpijskich - 1988. Dzień w dzień ustawiały się przed nim długie kolejki żądnych nowości Koreańczyków (Nawet w dramie Reply 1988 uwzględniono ten przełomowy moment ;) ). Obecnie kolejki nie są już aż tak wielkie, a w kraju działa ponad 400 lokali tej sieci.

Ekipa Reply 1988 siedzi w pierwszym koreańskim McDonald's

Wracając do współczesności. Nie przepadam za fast foodami, jadam w nich tylko wtedy gdy jestem zmuszona (czytaj spieszy mi się, albo to jedyny otwarty lokal w promieniu kilku kilometrów), są dla mnie zbyt nijakie i pozbawione charakteru. Mimo wszystko nie ustrzegłam się przed nimi również w Korei. Jak na razie odwiedziłam McDonald's cały jeden raz, ale żeby pozostać w azjatyckich klimatach wybrałam „wariant koreański”. McDonald's na całym świecie w zależności od kraju proponują jakieś lokalne „specjały”, w Polsce to np. WieśMac. Mój błyskawiczny koreański obiad opiewał więc w Bulgogi Burger oraz mrożoną zieloną latte. Rozochocona faktem znalezienia czegoś „orientalnego” postanowiłam poszukać głębiej i znalazłam jeszcze kilka lokalnych, koreańskich wariantów.

Na pierwszy plan wysuwa się zielona herbata, poza napojami również w formie lodów, ta tutaj to akurat mrożona latte, zadziwiająco smaczna.



Kolejne jest mango, czy to w formie frappe czy kawałków owoców.


O dziwo wśród deserów regionalną opcją ma być churros (muszę sprawdzić czy w Hiszpanii też je sprzedają). Koreańczycy lubią churros i nie uwzględniłam ich w tekście o koreańskim street foodzie tylko dlatego, że nie są koreańskie, ale rzeczywiście bez problemu można je kupić w malutkich ulicznych barach i to nie tylko w dzielnicy obcokrajowców.


W menu deserowym można znaleźć również McFlurry Oreo w kilku wariantach smakowych, oraz Oreo Affrogato, czyli kawę z dodatkiem lodów i oreo. Wciąż zaskakuje mnie niezrozumiała fascynacja Azjatów akurat tym ciastkiem. W każdym razie trend jest trendem i jeżeli w sklepie mogę kupić kilka smaków oreo, to czemu nie w McDonald's?



Poza tym zupełną deserową nowością są makaroniki w kilku smakach, czyli tym razem fascynacja kuchnią francuską.


Lista nie byłaby pełna bez sztandarowego dania fast food'owego. Wśród burgerów też czeka kilka orientalnych smaków:

Na początek opcja sezonowa czyli burgery noworoczne: Prosperity Burger Gold oraz Prosperity Burger Red. Pojawiają się co roku w okolicach stycznia, tuż przed obchodami Chińskiego Nowego Roku, a ich zjedzenie ma nam zapewnić pomyślność finansową.


I do tego CherryBerryMcFizz, czyli lód, Sprite i syrop wiśniowo-jagodowy. Kasia mówi, że pyszny :D


Kolejny orientalny wariant to burgery z krewetkami, na ostro i w sosie cytrynowym. McDonald's podkreśla, że to pierwsze w Korei danie z owocami morza serwowane przez tę sieć.



Niekwestionowanym numerem jeden jest Spicy Shanghai Chicken Burger. Od lat najlepiej sprzedający się burger, wystarczająco pikantny by zadowolić gust Koreańczyków.



I oczywiście Bulgogi Burger, biorący nazwę od bulgogi, czyli popularnego dania kuchni koreańskiej – cieniutko pokrojona marynowana wołowina z grilla.


Podążanie za lokalnymi trendami spowodowało też mały szum, kiedy The Racket Report na swojej stronie internetowej umieściło artykuł jakoby w koreańskich McDonald'sach w ramach nastrajania się przed sezonem „bok-nal” zaczęto sprzedawać burgery z psim mięsem. Podczas „bok-nal”, czyli najgorętszych dni lata, Koreańczycy jadają zupę z psa, która skutecznie studzi i zwiększa wytrzymałość. Warto jednak wspomnieć, że obecnie są to raczej nieliczne i w przeważającej części starsze osoby. Sporo Koreańczyków nigdy nie jadało psiego mięsa, a znajomi, których pytałam mówili, że są nim nawet zawiedzeni, smakuje gorzej niż oczekiwali. Tu chcę od razu powiedzieć, że nie mam zupełnie nic przeciwko jedzeniu przez Koreańczyków psiego mięsa, w żaden sposób mnie to nie oburza, nie obrzydza i nie zamierzam tego piętnować. Wracając do głównego wątku, artykuł spowodował, że obrońcy praw zwierząt od razu zaczęli zasypywać twittera #notodogmeat, a The Racket Report wystosowało oficjalne oświadczenie, że była to kaczka dziennikarska.

cr: http://theracketreport.com/

Zamiast psa można za to kupić burgera z minionkami.


Tyle o jedzeniu, ale jest jeszcze jedna rzecz, która odróżnia koreański McDonald's od jego polskiej wersji. Chodzi o dostawy na telefon. Zamawianie jedzenia do domu jest popularne w Korei, sama tak robiłam, wychodzi tanio i nie trzeba samemu biegać. Restauracja wyszła na przeciw oczekiwaniom konsumentów i wprowadziła również taką opcję.


Poza tym McDonald's nie jest jedynym fast foodem na koreańskim rynku. Olbrzymią popularnością cieszy się Lotteria (Piękna nazwa jak na restaurację. Nigdy nie wiesz co wylosujesz ;) ), KFC oraz BurgerKing (A największą sieciówką kawiarnianą jest Starbucks, o którym Kasia pisała TUTAJ).

Co sądzicie o koreańskiej wersji McDonald's? Któreś dania powinny trafić do Polski? A może całodobowa dostawa prosto pod nasze drzwi?

1/07/2016 12:28:00 PM

Gyeranppang (계란빵)

Gyeranppang (계란빵)
Gyeranppang to przekąska kojarząca się z zimą i zdecydowanie nasz faworyt jeśli chodzi o jedzenie koreańskiej ulicy, więc gdy tylko termometry pokazały -15 i trzeba było uznać, ze przyszła zima, podjęłam próbę przygotowania tego dania. 

계란 oznacza jajko, a 빵 chleb, więc egg bread jest angielską nazwą tej potrawy. Nie wiem czy istnieje coś takiego jak polska nazwa 계란빵, ale jajkowy chleb, albo chleb z jajkiem nie brzmi najlepiej, więc pozostanę przy gyeranppang.

Skorzystałam z przepisu Messy Witche trochę go modyfikując. Amy, autorka bloga, miała do dyspozycji specjalne foremki w których powinno wypiekać się  gyeranppang. Ja korzystałam z sylikonowej formy na muffiny, więc poniżej znajdziecie ilości potrzebne do przygotowania 6 sztuk na takiej właśnie formie. 


Do przygotowania ciasta potrzebujecie:
  • 2 średniej wielkości jajka
  • 1/2 kubka mąki (najlepiej pszennej, ale mi trochę zabrakło i połowa była ziemniaczana)
  • 1/3 kubka rozpuszczonego masła lub margaryny (użyłam "Kasi")
  • 1/4 kubka cukru 
  • 1/4 kubka mleka (użyłam mleka bez laktozy, 1,5%)
  • 3/4 łyżeczki proszku do pieczenia
  • 1/4 łyżeczki esencji waniliowej (użyłam cukru waniliowego)
  • trochę rozpuszczonego masła do posmarowania formy


Do położenia na ciasto potrzebujecie:
  • 6 jajek
  • 3-4 plasterki szynki lub bekonu 
  • Szczypiorek 
  • Sól
  • Pieprz

Uwagi: 
  • Jeśli korzystacie z takiej formy jak ja, sylikonowej, upewnijcie się, że zanim przelejecie ciasto i wbijecie jajka, forma stoi na blaszce, którą później będziecie chować do piekarnika. Przeżyłam chwile grozy, próbując bez wylewania przenieść trzęsący się sylikon na blaszkę.
  • Zamiast szczypiorku i/lub szynki możecie użyć innych, dowolnych rzeczy. Podobnież w tym roku w Seulu robi furorę gyeranppang posypany ziarnami słonecznika i sezamu.


Krok 1: 2 jajka ubić z cukrem 
Krok 2: Dodać pozostałe składniki (mąkę, mleko, cukier, proszek do pieczenia, wanilię), ubijać aż nie będzie żadnych grudek. 
Krok 3: Posmarować formę masłem (użyłam resztek, które zostały na dnie garnka po roztapianiu)
Krok 4: Przelać ciasto do foremki do około połowy wysokości.
Krok 5: Ostrożnie wbić jajko do każdej przegródki.

Krok 6: Nie panikować jak zauważy się skorupkę.
Krok 7: Wyjąć skorupkę, oddychać. 
Krok 8: Dodać pokrojoną na małe kawałki szynkę, pieprz i szczypiorek. 


Krok 9: Piec w 200 stopniach przez około 20 min (do czasu aż białko przybierze postać stałą, a później jeszcze 5-7 min)



Krok 10: Ostrożnie wyjąć.
Krok 11: Spróbować nie zjeść wszystkiego.



Muszę przyznać, że jestem niesamowicie zadowolona z tego jak wyglądał i smakował produkt końcowy. Zdecydowanie będę wracała do tego przepisu, bo wykonanie zajmuje 10 min, a pieczenie 20, więc w 30 minut mamy koreański street food pod naszym polskim dachem. Warto mieć w lodówce zapas jajek ;)

많이 먹고!

12/05/2015 10:31:00 AM

słodki ziemniak, sweet potato, batat, 고구마, wilec ziemniaczany, kūmara.

słodki ziemniak, sweet potato, batat, 고구마, wilec ziemniaczany, kūmara.
Serce mi się raduje, bo bataty są już normalnie dostępne w Carrefourze. Nadal ich cena jest zawrotna, ale to co można zrobić już nawet z jednego takiego ziemniaka jest warte wydanych pieniędzy. Ziemniak ziemniakowi nie równy, więc poniżej mała ściąga. Różnie to bywa z tymi nazwami i kolorami, ale mój to na 90% Jewell. Koreańskie bardziej przypominają mi Garnet Yam, ale z drugiej strony różnica z Jewell jest znikoma (dla laika ;p) 


cr: www.earlsorganic.com

Mój ziemniak był duży i zmęczony życiem. Kosztował 6,50 zł, ale miałam z niego bardzo dużo jedzenia (cały obiad), więc pieniądze były dobrze zainwestowane. 


Jeden ziemniak, a opcji przyrządzenia zbyt wiele. Na początku myślałam o pieczeniu, później o dodaniu cukinii i zrobieniu placuszków, rozważałam też ciasto, ale w końcu zdecydowałam się na frytki. 

Przepis, którym się posłużyłam posiadam w wersji obrazkowej :)

cr: http://camillestyles.com/

Krok 1: Obrać ziemniaka aby miał jednolity kolor i wycięte wszystkie przebarwienia (jeśli są)

Krok 2: Pokroić we frytko podobne kształty, dbając aby były w miarę równej grubości.

Krok 3: Namoczyć i dobrze odcedzić.


Krok 4: Do woreczka wsypać łyżkę mąki kukurydzianej, dodać frytki i dobrze wymieszać (aby cała mąka przywarła do frytek)

Krok 5: Przełożyć frytki do miski, dodać 3 łyżki oliwy z oliwek, sól, pieprz, oregano i inne zioła wedle uznania (ja dodałam jeszcze koperek i trochę chili) 

Krok 6: Wszystko dobrze wymieszać aby jak najwięcej przywarło do frytek

Krok 7: Przełożyć frytki na blachę przykrytą papierem do pieczenia. Równomiernie rozłożyć.



Krok 8: Piec 10-12 min w 200 st

Krok 9: Przełożyć na talerz i jeść z majonezem, ketchupem albo np. sosem chili 


Z jednego ziemniaka wyszło mi ponad 350 g frytek, więc zjadłam je wszystkie jako obiad, ale na przyszłość będę kupowała mniejszego ziemniaka i traktowała je jako warzywo do obiadu, a nie obiad właściwy :) Jest to danie łatwe, szybkie, a do tego zdrowe i dobre. Czego tu nie lubić? :D


Kiedy już jesteśmy przy słodkim ziemniaku to warto powiedzieć, że nie dość, że występuje on w wielu koreańskich dramach, to jest też powszechnie obecny na ulicach i w domach :) Sezon, którzy kojarzy się z ciepłymi pieczonymi ziemniakami to zima. Nadal można kupić po prostu pieczone ziemniaki, ale jest też dużo wynalazków.

ziemniak pączek ;p cr: www.foodspotting.com





Z przepisów które na pewno w przyszłości wypróbuję na 1 miejscu znajduje się ciasto z opiekanymi marshmallows zamiast lukru:

cr: http://smittenkitchen.com/blog/2013/11/sweet-potato-cake-with-marshmallow-frosting/


na 2 makaron:

cr: http://greatist.com/eat/healthier-ramen-recipes


nr 3: placki ze słodkiego ziemniaka i cukinii 

cr: http://natashaskitchen.com/2013/09/20/chicken-zucchini-fritters-recipe/


Copyright © 2016 My Oppa's Blog , Blogger